Mroczne Materie. Bursztynowa luneta (tom 3) - Philip Pullman

 

Lyra i Will muszą stawić czoła swojemu największemu wyzwaniu i narazić się na wielkie niebezpieczeństwo. Z pomocą przychodzą im starzy przyjaciele: pancerny niedźwiedź Iorek Byrnison i naukowiec dr Mary Malone. Zyskują też nowych sprzymierzeńców w postaci niezwykłych stworów obdarzonych zdolnością widzenia Pyłu, który jawi się materia tworząca wszystko co opisano w Biblii, łącznie z samym Bogiem. Trwa wojna w niebiosach, a jej wynik i losy całego świata spoczywają w rękach Lyry i Willa...

Trzecia część trylogii "Mroczne materie", to książka wyjątkowa dla wyjątkowych czytelników.

Lyra i Will wędrują przez różne światy, które otwierają dzięki magicznemu nożowi, szukają odpowiedzi na pytanie czemu ginie świat. Spotykają przedziwne postacie, anioły, mufety i czarownice. Podobnie jak Orfeusz schodzą do świata zmarłych. Tam dowiadują się, że:"...jeśli ktoś przeżyje całe życie i nie ma nic do opowiedzenia, to kiedy umrze, nigdy nie opuści świata zmarłych." Dowiadują się, że każdy z nas powinien żyć w swoim świecie, bo życie w obcych nam światach nie daje szczęścia.

Świat zmarłych jest opisany niezwykle plastycznie. Czytelnik oczami wyobraźni może zobaczyć surowy krajobraz pozbawiony zieleni, snujące się wszędzie opary i czyhające na dusze harpie.

"Bursztynowa luneta" opisuje wojnę autorytetów, wojnę o rząd nad zwykłymi ludźmi. W niezwykły sposób porusza temat dobra i zła:"...przestałem wierzyć w moce dobra i zła istniejące poza nami. I zacząłem wierzyć, ż e dobro i zło to nazwy dotyczące ludzkich uczynków, nie samych ludzi. Możemy tylko powiedzieć, że jakiś czyn jest dobry, ponieważ komuś pomaga, albo jest zły, ponieważ komuś szkodzi. Ludzie są zbyt skomplikowani, żeby im przylepiać proste naklejki."

Powieść uczy tolerancji i empatii. Autor rozprawia się z autorytetami:"... cała historia ludzkiego życia to walka pomiędzy mądrością i głupotą. Zbuntowane anioły, poszukiwacze mądrości, zawsze próbowały otwierać umysły; Autorytet i jego Kościoły, zawsze usiłowały je zamknąć. I przez większość czasu mądrość musiała działać w tajemnicy, mówić szeptem, kryć się jak szpieg w najnędzniejszych miejscach, podczas gdy jej wrogowie zajmowali dwory i pałace."

Książka jest niezwykła, daje do myślenia, dla niektórych będzie wręcz obrazoburcza i właśnie dlatego powinni ją przeczytać ludzie empatyczni i myślący.

Ocena: 10/10